Stężenie sHLA-G i sRCAS1 w osoczu kobiet leczonych operacyjnie z powodu raka sromu jako wskaźnik stanu mikrośrodowiska raka
Afiliacja i adres do korespondencji

1 Centrum Onkologii, Klinika Onkologii Ginekologicznej, Instytut im. Marii Curie-Skłodowskiej, Kraków
2 Klinika Położnictwa i Ginekologii, Szpital Wojewódzki, Rzeszów
3 Klinika Ginekologii i Onkologii, Uniwersytet Jagielloński, Kraków
4 Klinika Ginekologii i Onkologii, Centrum Onkologii im. Łukaszczyka, Bydgoszcz; Katedra Ginekologii, Onkologii i Pielęgniarstwa
Ginekologicznego, Kolegium Medyczne im L. Rydygiera, Uniwersytet im. Mikołaja Kopernika, Bydgoszcz
Correspondence to: Dr n. med. Łukasz Wicherek, Klinika Ginekologii i Onkologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, ul. Kopernika 23, 31-501 Kraków,
tel.: 012 424 85 84, faks: 012 424 85 84, e-mail: mowicher@cyf-kr.edu.pl
Podziękowania
Autorzy pragną podziękować Profesorowi A. Baście za rady, konstruktywną dyskusję i przyjazne wsparcie, a także Krystynie Maisto i Doktorom
Pawłowi Makowi i Pawłowi Machowi za pomoc. Niniejsza praca była finansowana przez Ministerstwo Nauki (grant nr 0888/B/P01/2008/35).

CURR. GYNECOL. ONCOL. 2009, 7 (3), p. 192-198
STRESZCZENIE

Wstęp: Supresja układu odpornościowego stanowi kluczowe zjawisko w rozwoju nowotworu złośliwego. Stężenie sRCAS1 i sHLA-G w osoczu odzwierciedla stopień supresji układu odpornościowego przez komórki rakowe, ponieważ białka te pośredniczą w mechanizmie chroniącym komórki rakowe przed wykryciem przez układ odpornościowy. W niektórych przypadkach zabieg chirurgiczny może przywrócić prawidłową aktywność układu odpornościowego, dlatego celem autorów niniejszej pracy była ocena stężenia obu tych białek w trakcie leczenia. Materiał i metody: Mierzono stężenie sRCAS1 i sHLA-G w osoczu 19 pacjentek leczonych operacyjnie z powodu raka sromu. Poziom tych białek oceniano za pomocą serii pomiarów dokonanych przed i po zabiegu operacyjnym. Pomiarów dokonywano za pomocą zestawu wykorzystującego technikę ELISA. Wyniki: Stwierdzono statystycznie znamienny spadek stężenia osoczowego zarówno sRCAS1, jak i sHLA-G po radykalnym usunięciu raka sromu. Wnioski: Poziom ww. białek w osoczu może stanowić przydatny wskaźnik stanu mikrośrodowiska guza i może pomóc ocenić stopień normalizacji aktywności układu odpornościowego po radykalnej operacji sromu.

Słowa kluczowe: rak sromu, sRCAS1, radykalna operacja sromu, sHLA-G, mikrośrodowisko raka