Znaczenie limfadenektomii u chorych na raka trzonu macicy
Afiliacja i adres do korespondencji

1 Klinika Położnictwa, Chorób Kobiecych i Ginekologii Onkologicznej CSK MSWiA.
Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Artur J. Jakimiuk
2 Zakład Zdrowia Prokreacyjnego, Instytut Matki i Dziecka, ul. Kasprzaka 17, 01-211 Warszawa
Correspondence to: Klinika Położnictwa, Chorób Kobiecych i Ginekologii Onkologicznej CSK MSWiA, ul. Wołoska 137, 02-507 Warszawa, tel.: 022 508 11 20, e-mail: ginekologia@cskmswia.pl

GIN ONKOL, 2009, 7 (1), p. 41-43
Dla tego artykułu nie dodano pliku PDF.
STRESZCZENIE

Leczenie operacyjne jest podstawową metodą terapii raka trzonu macicy od 1988 roku, kiedy to FIGO zmieniło obowiązującą klasyfikację kliniczną na chirurgiczno-patologiczną. Postępowanie chirurgiczne obejmuje wycięcie macicy z przydatkami, cytologię otrzewnową oraz miedniczną i okołoaortalną limfadenektomię. Od początku znaczenie limfadenektomii było szeroko poddawane dyskusji. Pacjentki, u których wykonano rutynowe wycięcie węzłów, są właściwie zakwalifikowane do poszczególnych stopni zaawansowania klinicznego i do odpowiedniej terapii uzupełniającej. Z drugiej strony przeprowadzenie rozległej limfadenektomii zwiększa ryzyko istotnych dla przeżycia powikłań śród- i pooperacyjnych. W ostatnim czasie przedstawiono uzyskane w prospektywnych randomizowanych badaniach dowody na to, że wykonanie systemowej limfadenektomii we wczesnych postaciach raka trzonu macicy poza tym, że poprawia staging, to jednak nie wpływa na wydłużenie okresów wolnych od choroby czy zwiększenie przeżywalności.

Słowa kluczowe: rak trzonu macicy, leczenie chirurgiczne, limfadenektomia, staging