Czynniki prognostyczne u chorych na raka sromu w materiale krakowskiego oddziału Centrum Onkologii
Afiliacja i adres do korespondencji

1 Centrum Onkologii, Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie, Oddział Kraków, Klinika Ginekologii Onkologicznej.
Kierownik: prof. dr hab. n. med. Krzysztof Urbański
2 Centrum Onkologii, Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie, Oddział Kraków, Klinika Nowotworów Układowych i Uogólnionych.
Kierownik: dr n. med. Janusz Rolski
Correspondence to: Paweł Blecharz, tel.: 0 501 223 772, e-mail: pawel.blecharz@interia.pl
Source of financing: Department own sources

GIN ONKOL 2007, 5 (1), p. 22-28
STRESZCZENIE

Cel pracy: Analiza materiału klinicznego obejmującego 116 chorych na raka sromu leczonych w COOK w latach 1990-2003 w celu oceny wyników leczenia i czynników prognostycznych. Materiał i metody: Średni wiek chorych wynosił 67 lat. U 34,5% chorych stwierdzono raka wysokozróżnicowanego, u 37,1% średniozróżnicowanego i u 28,4% niskozróżnicowanego. U 57,7% chorych węzły chłonne pachwinowe były klinicznie niezmienione, a u 42,3% stwierdzono kliniczne przerzuty jednostronne lub obustronne. U 54,3% stwierdzono niezaawansowany proces nowotworowy (I0 i II0 wg TNM), u pozostałych 45,7% – zaawansowany (III0 i IV0A). U 104 (89,7%) chorych zastosowano pierwotne leczenie chirurgiczne, a pozostałych 12 (10,3%) chorych leczono wyłącznie napromienianiem. Prawdopodobieństwo przeżycia oszacowano metodą Kaplana i Meiera, a dla oceny wpływu wybranych czynników na przeżycia chorych posłużono się modelem proporcjonalnego hazardu Coksa. Wyniki: Prognozowane 5-letnie przeżycia całkowite wyniosły 40,5%. Dla stopni zaawansowania I0-IV0A według TNM wyniosły odpowiednio: 60,9%, 55%, 26,5% i 10,5%. Dla wieku <70 lat i ≥70 lat było to 52,9% i 22,9%, a dla stanu klinicznego pachwinowych węzłów chłonnych 52,2% dla N0, 30,0% dla N1 i 15,8% dla N2. Dla stopnia zróżnicowania raka G1 5-letnie przeżycia wyniosły 65%, dla G2 – 39,5% i dla G3 – 12,1%. Wnioski: Znamienny statystycznie niekorzystny wpływ na 5-letnie przeżycia bezobjawowe miały: wiek ≥70 lat, niski (G3) stopień zróżnicowania raka, kliniczna obecność przerzutów w węzłach chłonnych pachwinowych oraz III0 i IV0A zaawansowania według TNM. W analizie wielocechowej metodą Coksa niezależnymi czynnikami prognostycznymi dla 5-letnich przeżyć były: wiek chorych, stan kliniczny węzłów chłonnych pachwinowych oraz zaawansowanie raka sromu wg TNM.

Słowa kluczowe: rak sromu, czynniki prognostyczne, leczenie operacyjne, napromienianie, pachwinowe węzły chłonne