Leczenie wspomagające krwiotwórczymi czynnikami wzrostu w ginekologii onkologicznej
Afiliacja i adres do korespondencji

Klinika Nowotworów Narządów Płciowych Kobiecych, Centrum Onkologii – Instytut im. M. Skłodowskiej-Curie w Warszawie.
Kierownik Kliniki: doc. dr hab. n. med. M. Bidziński
Correspondence to: M. Miedzińska-Maciejewska, Klinika Nowotworów Narządów Płciowych Kobiecych, ul. W. Roentgena 5, 02-781 Warszawa, e-mail: magdam@kkcmkp.pl
Source of financing: Department own sources

GIN ONKOL, 2005, 3 (3), p. 170-177
STRESZCZENIE

Do najważniejszych i najczęstszych działań niepożądanych związanych z leczeniem przeciwnowotworowym należy uszkodzenie szpiku kostnego wskutek stosowania cytostatyków. Zagrażające życiu powikłania wynikające z neutropenii, trombocytopenii i niedokrwistości zarówno ograniczają tolerancję leczenia, jak i mają zdecydowanie negatywny wpływ na jakość życia pacjenta. Jednocześnie redukcje dawek leków czy wydłużanie odstępów pomiędzy kolejnymi kursami leczenia prowadzą do zmniejszenia efektywności chemioterapii. W ciągu kilku ostatnich lat w licznych badaniach wykazano, że te potencjalne działania niepożądane cytostatyków mogą być skutecznie leczone, a nawet można im zapobiegać, stosując odpowiednie krwiotwórcze czynniki wzrostu wybiórczo pobudzające granulopoezę, erytropoezę czy nawet trombopoezę. Czynniki te stanowią rodzinę molekuł biorących istotny udział w regulacji wzrostu, przeżycia i różnicowania komórek progenitorowych krwi, jak również uczestniczą w aktywacji działania komórek dojrzałych. Ich większość jest już komercyjnie dostępna, można zatem i powinno się je włączać do codziennej praktyki leczenia chorych z mielosuperesją towarzyszącą chemioterapii w celu poprawy skuteczności i bezpieczeństwa prowadzonej terapii przeciwnowotworowej. Niniejszy krótki przegląd podsumowuje wiadomości o roli kilku krwiotwórczych czynników wzrostu, ich wpływie na tolerancję i możliwość utrzymania intensywności chemioterapii wśród chorych na nowotwory ginekologiczne. Celem artykułu jest zachęcenie klinicystów do częstszego, ale w pełni odpowiedzialnego stosowania czynników wzrostu, z troską o jakość życia chorych oraz poprawę wyników prowadzonego leczenia przeciwnowotworowego.

Słowa kluczowe: leczenie wspomagające, nowotwory ginekologiczne, białka erytropoetyczne, granulocytarne czynniki wzrostu, interleukina 11