Wodobrzusze w przebiegu hipereozynofilii – opis przypadku i przegląd piśmiennictwa
Affiliation and adress for correspondence
Katedra Położnictwa i Ginekologii, Uniwersytet Jagielloński, Collegium Medicum, Kraków, Polska
Adres do korespondencji: Dr n. med. Marta Bałajewicz-Nowak, Katedra Położnictwa i Ginekologii, UJ CM, ul. Kopernika 23, 31-501 Kraków, tel./faks: +48 12 424 85 84, e-mail: marta.balajewicz@gmail.com
Curr Gynecol Oncol 2018, 16 (1), p. 57–63
DOI: 10.15557/CGO.2018.0007
ABSTRACT

Wodobrzusze z towarzyszącą antygenemią CA-125 przy jednoczesnym braku onkologicznie podejrzanych zmian w obrębie jajnika jest trudnym problemem diagnostycznym. W toku diagnostyki różnicowej u pacjentek pomiędzy 20. a 50. rokiem życia z wodobrzuszem, aby uniknąć niepotrzebnej interwencji chirurgicznej, należy wziąć pod uwagę rzadkie przyczyny tego objawu, m.in. zespół hipereozynofilowy. Trzydziestosiedmioletnia pacjentka została skierowana do Poradni Ginekologii Onkologicznej Szpitala Uniwersyteckiego w Krakowie z powodu szybko narastającego wodobrzusza z towarzyszącym wzrostem stężenia markera CA-125 powyżej wartości referencyjnych. W szczegółowej diagnostyce obrazowej wykluczono nowotworowe pochodzenie wodobrzusza, a laboratoryjnie stwierdzono hipereozynofilię. Po wykluczeniu innych przyczyn eozynofilii pierwotnej i reaktywnej rozpoznano zespół hipereozynofilowy. Po włączeniu steroidoterapii doustnej zaobserwowano całkowite ustąpienie objawów (w tym wodobrzusza) i unormowanie stężenia CA-125. Obecnie pacjentka nie ma żadnych objawów, pozostaje pod opieką Poradni Chorób Immunologicznych.

Keywords: wodobrzusze, hipereozynofilia, antygenemia CA-125, zespół hipereozynofilowy